نفرین

«نفرین» مسلم یوسفی

الهی هرکه حق ما،بخورده و اَوِ بِروش
چراغ گردسوزطبس،بفته به یَ شَوِ
بِروش

الهی قبض برق و اَو بِیه براش پنج ملیون
برگ جریمه هم بیه اَندزه ی دو کامیون

الهی یَ دَورِ بِره با اشتر اسد زنه
رَم کُنه و بشندزه وَر همه جاش لقد زنه

الهی وَختِ وام خواس،بانکیا مسخره ش کُنَن
یک دو سه ماه بِشدَوَنَن،مثل ما بیچره ش کنن

الهی دادِ دل او، تا خودِ مرّیخ بِره
سیخِگَهَیِ خرما،به دستش تا بیخ بره

الهی که پدرزنش، دوبّره هم دَماد رَن
هَفشتا دختر بِیَرَن،باجناقاش زیاد رَن

الهی آه دل مَ بِشگره_تاثیر کنه_
ده سَعَت تِ آسانسور بیمارستان گیر کنه

الهی هر که حق ما،بخورده مار بِشکِنه
بِیَن که آمپولش زنن،وسط کار بشکنه

الهی نصف شَو بِیَن، جِنّا او رِ بوس کُنَن
وختِ مَرَ به شهرداری قشنگ او رِ پوس کُنن

الهی وَر تخته خوره،خداکنه دولُک ره
قَط کنن یارانه یِ او،نَ ای دلم خنک ره

الهی دَندو درد ره،یَ دَمِ ساکت نِبشه
بِره به دکتر دندونش، رِ اشتباهی بکشه

خدا نگاه به بنده یِ روی زمینش مکُنه
ظلم کنه بالاخره چو به استینش مکنه

هرکَسِ که حق بخوره، مَشگِره پُتّش مکنه
به قول ما طبسیا اَسپَک به ...مکنه

دلخشور...